O nacemento do dragón (conto na tradición chinesa de Marie Sellier)
Antano, hai xa moito tempo, nos días en que non existían os dragóns, os homes, as mulleres e os nenos da China cazaban, pescaban e vivían en tribos baixo a protección de espíritos benévolos.
Estes espíritos asemellábanse aos animais cos que vivían desde sempre.
Os pescadores da beira do mar escolleran o peixe que escintila entre dúas augas.
Os habitantes das montañas adoptaran o paxaro que tan ben sabe cazar cando está preto das nubes.
Os xinetes das chairas infindas preferiran o cabalo que galopa veloz coma o vento.
Os das altas mesetas puxéronse baixo a protección da serpe que cobreguea silandeira dun lugar a outro.
E as xentes dos fértiles arrozais tíñanlle fe ao búfalo, amigo do home e traballador incansable.
Así vivían os homes, as mulleres e os nenos de China, baixo a protección do peixe, do paxaro, do cabalo. da serpe e do búfalo.
E igualmente, por desgraza, tamén así guerreaban no nome de todos os seus animais protectores.
Tantísimo combatían que, un día, todos os nenos de todas as tribos da China cansaron de tanta loita e declaráronlle a guerra á guerra.
Entón decidiron crear un animal que protexese a todos os homes á vez: un animal vivo coma o peixe, libre coma o paxaro, rápido coma o cabalo, astuto coma a serpe e forte coma o búfalo. Tomaron o corpo da serpe e pegáronlle as escamas do peixe. Colleron a cabeza do cabalo e puxéronlle os cornos do búfalo. Logo xuntaron a cabeza e o corpo, e engadíronlle as patas do paxaro. E aquel animal fabuloso que podía alzarse no aire, somerxerse no mar e afundirse na terra chamáronlle DRAGÓN.
Cando os homes e as mulleres de todas as tribos de China descubriron o dragón imaxinado polos seus fillos, pareceulles tan fermoso que, por primeira vez, estiveron todos de acordo. E entón decidiron que xamais farían a guerra entre eles.
Abofé que houbo outras guerras, pero o dragón segue a ser en China o animal da paz, e todos os anos é unha alegría festexar con el o Aninovo chinés.
